Het leven is een snoeptrommel voor Berend Petersen

Sinds Petersen op zijn 60ste met pensioen is, wijt hij zich aan zijn artistieke hobby. Of het nu gaat om de oude inventaris van een operatiekamer, een satellietschotel, tandartsboor of een trabant: hij verzamelt alles. Wat bij hem in het souterrain op enkele vierkante meters aan kunst staat bijeengebracht, verdient eigenlijk een bredere presentatie. ,,Ik wil nog wel eens een expositie houden van mijn werk", zegt Petersen. ,,In de Catherinakapel, dat lijkt me wel wat." De creatieve geest schildert ook en maakt mooie en originele voorwerpen. Daarvoor gebruikt hij afvalmaterialen zoals lucifersdoosje, balpennen en bierdopjes enzovoort. ,,Ik probeer die afgedankte spullen een nieuw leven te geven", vertelt Persen lachend, ,,ik heb zoveel bierdoppen dat ik er niet goed van word." Je moet maar op het idee komen, zoals Petersen om een oude radio een nieuw leven gunnen als aquarium of twee geweren aan een afgedankt verkeersbord te hangen en te voorzien van de tekst: nu is het gevaar geweken. Wandelend langs zijn privécollectie is de kwieke knar moeilijk in te delen. Dan weer denk je met een schilder te maken te hebben, dan weer met een verzamelaar of een beeldend kunstenaar. Rode draad is in elk geval dat hij kijker aan het denken zet, een spiegel voorhoudt of soms zelfs beentje licht. Zo heeft hij een spiegel rondom beplakt met jokers met de vraag: wie is de grootste joker? Een blik in de spiegel geeft het antwoord. Het is kunst met een knipoog. Op de bar heeft hij een modelspoorlijntje aangelegd dat voor het transport van de consumpties zorgt want de inwendige mens moet ook verzorgd worden in wat Petersen noemt 'zijn keldertje.' Een fraai exemplaar in de collectie is een kies van een mammoet. ,,Het Stadsmuseum wou hem wel hebben", legt Petersen uit. ,, Dat mocht wel maar dan wou ik wel even in de kelder van het museum kijken want daar stonden zoveel spullen die ze nooit bovenzetten en dan wou ik wel ruilen maar dat wilden ze niet. Ik heb gezegd: dan blijft hij gewoon hier." Never a dull moment in het leven van Petersen die risico's niet uit de weg gaat en van afwisseling houdt. Voor een Ballonfestival in Harderwijk had hij ooit eens het plan opgevat om te bungeejumpen vanuit uit een luchtballon boven het Wolderwijd maar die vlieger ging niet op. Petersen: ,,De brandweer wou me wel uit het water vissen maar de organisatie durfde het niet aan en vond het levensgevaarlijk." Petersen heeft naar eigen zeggen bijna alles gedaan wat God verboden heeft. ,,Ik heb bijna alle tien geboden overtreden, alleen heb ik nog nooit iemand vermoord. Slechteriken zoals ik zitten achterin in de kerk. Als ik dan om me heen kijk, zie ik wel eens mensen zitten van wie ik nooit gedacht gedacht dat ze er ooit nog eens zouden komen. Dan ben ik zo blij dat ze er zijn en denk dan : ze zijn op de goede weg."Een flink gedeelte van de stadsmuur langs de Boulevard werd in 2009 gerestaureerd en Petersen zou Petersen niet zijn om een geintje uit halen. ,, Ik had een oud geldkistje met oude muntjes en brilletjes. 's Avonds laat heb ik het kistje verstopt. Later stond in de krant: Grote vondst gedaan in de zeemuur."Petersen komt uit een echte Harderwijker vissersfamilie en ging vaak met zijn opa mee om met de boot op paling te vissen. Hij maakte mee dat het water van de Zuiderzee gewoon tegen de zeemuur aanbeukte en de Vismarkt onder water stond. ,,Ik heb een geweldige jeugd gehad", stelt Petersen. ,,Ik heb wel eens een paar klappen gehad en daar ben ik zo dankbaar voor geweest anders was er niets van mij terecht gekomen. Ik stal wel eens aardbeien en werd door de politie opgepakt en moest dan naar het oude politbureau. Mijn vader hoorde dat ik daar was en kwam naar me toe en zei dat hij me wel zou bestraffen. Ik zei nog tegen de politieman dat hij me daar moest houden omdat ik bang was dat mijn vader me anders hartstikke dood zou slaan. Maar ik moest mee en heb een flinke schop onder mijn reet gehad. Als mijn vader me dan een pak slaag gegeven had, dan had hij daar spijt van en kreeg ik op zaterdag een gulden zakgeld in plaats van de gebruikelijke twee kwartjes. Dus haalde ik op vrijdag iets ondeugends uit zodat ik een pak op mijn flikker kreeg en dan kreeg ik een gulden maar op het laatst kreeg hij het door en zei: 'nou, weet ik waar je mee bezig bent."Petersen is een vrolijke Frans maar gaat ook wel eens een dag voorbij dat er niet gelachen wordt. ,,Ik kan ook wel heel timide zijn", vertelt hij openhartig. ,,Drie jaar geleden overleed mijn vrouw en ik mis haar nog dagelijks. Op haar verjaardag ben ik naar het kerkhof geweest en dan ben ik op zo'n dag toch wat rustiger. Als je daar dan bent, gaat er zoveel door je heen maar dan weet ik ook dat ze het nu veel beter heeft. Dat is een troostrijke geachte." De levensgenieter is opa en vader van twee kinderen, maar blijft eigenlijk een klein jongetje vol kattenkwaad. Zo nam hij iedereen in het ootje tijdens de vorige editie van de traditionele Nieuwjaarsjaarduik. ,,Ik was bij vishandelaar Dries van den Berg geweest en vertelde hem dat ik een grote levende paling wou hebben. Die had ik in een tasje in mijn broek gedaan en haalde hem eruit en toen dacht iedereen dat ik een levende paling gevangen had. Ze keken me zo verbaasd aan van: hij kan toch geen paling gevangen hebben? De 9e Nieuwjaarsduik is weer op de eerste 'vrije' zaterdag in het jaar: 5 januari 2013. Petersen heeft nog geen editie gemist en denkt luidop wat hij aan zal trekken. ,,Misschien verkleed ik me wel als doedelzakspeler."