• Anneke Immink

'Zij was de stem van Harderwijk'

HARDERWIJK/HIERDEN Janny Klein Beizhuizen overleed zaterdagavond op 77-jarige leeftijd om half twaalf thuis in de armen van haar dochter en haar man, oud-wethouder en ereburger van Harderwijk, Jan Klein. Harderwijk en Hierden verliezen in haar één van de meest bekende en sprankelende vrouwen die onze stad en ons dorp ooit hebben gekend.

Harry Schipper

Die bekendheid dankt ze aan haar tomeloze energie en enthousiasme, waarmee ze zich vele tientallen jaren achtereen heeft ingezet voor stad en dorp. In de politiek, maar vooral op maatschappelijk vlak, waarbij haar voorliefde voor historie, kunst en cultuur eruit sprong.

MARKANTE VROUW ,,Janny Klein was een markante vrouw waar je niet omheen kon", typeert burgemeester Harm Jan van Schaik haar. Hij leerde haar goed kennen tijdens de speciale kerstuitzendingen van Harderwijk Centraal op HarderwijkFM, die hij samen met Anneke Immink en Janny voorbereidde en mee-presenteerde. ,,Een bijzondere vrouw die alles met héél veel enthousiasme deed en overal bij betrokken was. En alle dingen deed ze met veel passie."

NIKS RAAR Janny kwam uit een protestants (Gronings) gezin, maar werd geboren in het Friese Sneek. Door het werk van haar vader die op verschillende scholen en internaten voor kinderen met een geestelijke beperking, groeide Janny groeide op tussen deze kinderen en was bevriend met hen. Volgens echtgenoot Jan Klein verklaart dat haar open mind naar iedereen: ,,Janny vond niks raar en stond overal voor open." Het verklaart ook haar beroepskeus; ze werd lerares op scholen voor kinderen met een achterstand. Toen ze begin jaren zestig vanuit Weesp met haar man Jan in Harderwijk kwam wonen ging ze werken op de Koningin Julianaschool voor speciaal onderwijs, tegenwoordig De Springplank.

ANDERE KANT ,,Aan alles zit een andere kant", luidde Janny's levensmotto. Dat leerde ze haar man, die samen met Jan van Walsum D66 oprichtte in Gelderland en in Harderwijk eerst raadslid en later wethouder werd voor de partij Progressief Harderwijk (PH). Janny was achter de schermen de grote motor achter de fusie van D66, PPR, PSP en DS'70 - en aanvankelijk ook de KVP - tot PH en jarenlang ook bestuurslid. ,,Zij kon mooie verhalen concreet maken", vertelt Fred Kappers, die haar al meer dan vijftig jaar kende. ,,Waar wij bleven hangen in idealen en mooie ideeën, sloeg zíj de hand aan de ploeg. Ze wilde ze concreet maken."

FILMHUIS Janny was voortrekster bij de oprichting van het Filmhuis. En oprichtster van Club Extra, een gymnastiek- en zwemclub voor kinderen met een beperking. Ze leidde de club tien jaar, voordat ze het onderbracht bij gemeente en Olympia. Ze was ook jarenlang bestuurslid van de literair culturele stichting Apollo en nauw betrokken bij de realisering van de Poëzieroute. En wie schrobde met bezem en een emmer sop de in stenen geschreven gedichten verspreid door de binnenstad schoon? Juist. Haar praktische inslag vertaalde zich ook in het bestuurswerk voor het Stadstheater, de Stichting Catharinakapel en het Stadsmuseum. Ze werd daarvoor in 2012 benoemd tot Lid in de Orde van Oranje Nassau.

STEM VAN HARDERWIJK ,,Zij was de stem van Harderwijk", vertelt Dim van Rhee. ,,Een voordrachtkunstenares, maar ook iemand die de cultuur in Harderwijk voor iedereen toegankelijker heeft gemaakt." Negen jaar achtereen las Janny met glasheldere voorleesstem de gedichten voor bij het monumenten van De Verdronken Vissers. En spannende verhalen voor kinderen, tijdens voorleesmiddagen in de bibliotheek. Janny zorgde ervoor dat Harderwijk een junior-stadsdichter(es) kreeg. Ze was in 2014 betrokken bij de organisatie van honderd jaar Belgenkamp en tweehonderd jaar Koloniaal Werfdepot.

Ruim vijf jaar lang ook was ze te beluisteren op HarderwijkFM, waar ze samen met haar man, Anneke Immink en bovengetekende een gevarieerd radioprogramma maakte over wat er allemaal in stad en dorp gebeurde en - vooral - te doen was. Ik herinner me Janny uit die tijd vooral als een bijzonder hartelijke vrouw, met veel humor en spontane en aanstekelijke schaterlach, waarmee ze dikwijls de bulderlach van haar man Jan overstemde. Tot anderhalf jaar geleden plots kanker bij haar werd geconstateerd.

Janny was iemand die iedereen kende. En iedereen die haar kende genoot van haar. Een warm en prachtig mens is van ons heengegaan. ,,Ik strijd niet, ik buig", waren haar (bijna) laatste woorden.