• De eerste klas van 1943 is weer bijeen met initiatiefneemsters Mimi Epe (linksvoor) en Bertha van Vleuten (rechtsvoor).

    Foto: Marco Jansen

Reünie van School met de Bijbel in Hierden

HIERDEN Voor het eerst in tien jaar zijn ze weer bij elkaar. Klas 1 van 1943 van de School met de Bijbel houdt voor de tweede keer een reünie in het Dorpshuis van Hierden. Inmiddels zijn de leerlingen van toen 80 jaar oud. Maar de anekdotes van vroeger komen al snel op tafel.

Marco Jansen

 

Bertha van Vleuten en Mimi Epe (beiden 80) namen tien jaar geleden het initiatief voor de eerste reünie en nu hebben ze weer het voortouw genomen. ,,We zijn al 50 jaar buurvrouwen dus zien elkaar vaak. We kregen dus de vraag om het te regelen. De anderen zien we nog vrij regelmatig, in de Spar, of in de Hema in Harderwijk. Maar we komen niet allemaal bij elkaar op visite'', vertelt Epe. Een deel van de klas is in Hierden gebleven, anderen wonen nu in Harderwijk, Ermelo, Nunspeet en Voorthuizen. ,,Eén man, Laurens Kok, woont nu in Amerika, maar komt in vakanties nog naar Hierden. Hij is in oorlogstijd van Rotterdam voor drie jaar naar Hierden gegaan. Er zit nog iemand in Australië en eentje hebben we nooit meer kunnen achterhalen.''

 

ZITTENBLIJVER Van Vleuten had de adressen van de vorige reünie nog allemaal bewaard. ,,Er zaten 44 kinderen in de klas en tien jaar geleden, toen we allemaal 70 waren, kwamen er nog 27 op de reünie af. Helaas zijn er nu nog maar 22 in leven. We hebben iedereen een uitnodiging gestuurd. Ze waren allemaal enthousiast en er zijn 18 mensen gekomen. Aalt Timmer wou de vorige keer niet komen, omdat hij een zittenblijver was en vond dat hij niet bij de klas hoorde. Maar nu is hij er wel. Hij wil ons ook gewoon weer zien.''Even voor 17.00 uur druppelt iedereen binnen. Handen worden geschud en aan de koffietafel worden oude schoolfoto's doorgegeven. Epe: ,,Het is zo leuk om elkaar allemaal weer te zien. We krijgen een stamppottenbuffet en een lekker dessert en gaan daarna dia's kijken van vroeger. De kinderen werden vroeger altijd op de versierde wagens van de school en de verenigingen gezet. Dat was een heel leuke tijd.''

STRAFBANKJE De oorlog kan Van Vleuten zich nog goed herinneren. ,,Achter de weg had je die kazernes. Voor uniformen moest je aan de kant gaan, dat werd je met de paplepel ingegoten. Als de vliegtuigen overvlogen doken we in de kuilen langs de weg en in de klas moesten we onder de bank gaan zitten.''De ook 80-jarige Gerrie Zuurveld noemt 'het geweldig en heel knap' dat de dames voor de tweede keer een reünie hebben georganiseerd. Ze herinnert haar schooltijd nog als de dag van gisteren. ,,We hadden meester Timmer, een heel strenge onderwijzer, maar hij was wel rechtvaardig. Je werd altijd op een bankje gezet als je je psalmversje niet kende. Als je straf had moest je om beurten een bak met kolen halen buiten in het kolenhok. Op het speelplein moesten de jongens aan de voorkant spelen en de meisjes aan de achterkant. We mochten op dit christelijke schooltje absoluut niet bij elkaar.''

Er wordt gezellig bijgepraat, ziet Van Vleuten tot haar tevredenheid. ,,De één zegt wat en de ander kan het aanvullen. Het ligt er aan wat we te vertellen hebben, maar ik ben bang dat de avond wel tot tien uur duurt.''