• Dennis Folkers in Purmamarca, Argentinië. De voetballer uit Ermelo deed veel indrukken op tijdens zijn reis van vijf maanden door Zuid-Amerika.

    Eigen foto

Dennis Folkers na twee jaar terug op oude nest

HORST Dennis Folkers is na twee jaar terug bij FC Horst. Na een tegenvallend uitstapje bij DVS'33 en een onvergetelijk avontuur in Zuid-Amerika is zijn rugzak gevuld met ervaringen. ,,Ik ben veel volwassener geworden en weet wat ik wil.''

Marco Jansen

Dennis Folkers stond bij FC Horst te boek als een talent. De aanvallende middenvelder debuteerde al op zijn 16e in het eerste elftal en wilde het na vier jaar in de Ermelose hoofdmacht een stapje hogerop proberen. Hij ging naar plaatsgenoot DVS'33, waar hij vanaf de F'tjes tot en met de B1 al had gespeeld. Maar in de praktijk bleek van de tweede klasse naar de derde divisie een reuzenstap. Zijn inbreng bleef dan ook beperkt tot wat oefenwedstrijden bij het eerste elftal.

,,Ik trainde drie keer per week bij het eerste en ging op zaterdag met het tweede mee. Door een nieuwe baan was ik misschien wat minder gefocust op voetbal. Het drie keer per week trainen ging me tegenstaan. Ook had ik niet zoveel binding met het team, al vond ik Roeland ten Berge een geweldige trainer. Je moet het op de training laten zien, maar ik vond het niet leuk en dat bevorderde niet mijn prestaties. Ik heb een prettig gevoel nodig en een beetje vertrouwen om het optimale resultaat te behalen. Vanaf de winterstop wist ik dat ik ging stoppen en had ik geen motivatie meer. Ik ging ook minder spelen bij het tweede. Lars van Wetering is een mooi voorbeeld van iemand die wel langer bij DVS heeft gespeeld in het tweede elftal en zich goed heeft ontwikkeld, zodat hij een aantal mooie wedstrijden in het eerste elftal heeft kunnen spelen.''

GASTVRIJ Folkers stopte met werk en voetbal en besloot te gaan reizen. Naar Zuid-Amerika, wat al sinds zijn 17e op zijn 'bucketlist' stond. ,,Een vriend van mij was er geweest en hij vertelde over de liefdevolle personen die er woonden. Zo gastvrij als zij waren had ik nog niet eerder gehoord. Ik wilde daar ook heen en alle verwachtingen zijn uitgekomen. Je hoort vel mensen over Azië, maar ik had er geen zin in om in Thailand andere mensen uit Ermelo tegen te komen. In Colombia kwam ik een meisje uit Nijkerk tegen, dat was al bijzonder.''

Folkers heeft in Zuid-Amerika 'de grootste voetballanden van de wereld' bezocht. ,,Brazilië, Argentinië, Chili, Bolivia, Peru, Colombia en Uruguay. Ik heb wat uren in de bus gezeten. Ik heb de culturen ontdekt en bezienswaardigheden als de zoutvlaktes en Machu Picchu, een van de zeven wereldwonderen. Dat is een oude Inca-stad hoog tussen de bergen; een schitterende spirituele omgeving. In Argentinië ben ik naar een wedstrijd van Boca Juniors geweest. Een club waar ik verliefd op ben geworden. Die vriend van mij had kaartjes geregeld. Je had geen uitsupporters en de sfeer was geweldig. Het hele stadion ging heen en weer. Dat was zo gaaf, ik denk niet dat je dat in Europa tegenkomt.''

GELUKKIG Wat bovenal is blijven hangen zijn de behulpzame en gelukkige mensen. ,,Toen ik in Argentinië was mocht ik een week slapen bij een Argentijnse vriend die ik eerder in een hostel had ontmoet. Je trekt een paar dagen met iemand op en dan ga je weer je eigen weg. Ik zag kinderen met een voetbalshirtje en een bal, maar ze lachten en ik zag dat ze gelukkiger waren dan menig Nederlander. Die cultuurverschillen waren mooi om te zien. Het leert je waarderen dat we het in Nederland zo slecht niet hebben. Het is jammer dat ik geen Spaans heb geleerd, want de meeste mensen spraken geen goed Engels. Het heeft mij wel veel nieuwe vrienden opgeleverd en ik ben er veel volwassener van terug gekomen.''

Folkers zegt nu te weten wat hij wel en niet wil. ,,Ik ga de komende vier jaar in Amsterdam sportmarketing studeren. Die studie past bij mij en het eerste jaar rij ik heen en weer. Ook weet ik dat het lagere seniorenvoetbal niets voor mij is. Ik heb een paar maanden in de kelderklasse bij FC Horst 4 meegedaan, waar mijn oom training geeft en mijn neef speelt. Ik werd kapot geschopt en er liepen veel irritante mannetjes te zuigen.''

Folkers zei wel 'ja' op de vraag van de tc of hij weer voor de A-selectie beschikbaar was. ,,Ik heb voor één jaar afgesproken en het voelt weer vertrouwd. De groep is niet veel veranderd. Dezelfde jongens waar ik plezier mee had spelen er nog.'' Op het toernooi om de Gerrit van Dam Bokaal tegen Rood-Wit'58 (1-1) trapte Folkers een penalty raak. Hij stond weer op zijn vertrouwde plek 'op tien'.

,,Mark Bakker heeft mij ook al een paar keer links- en rechtsbuiten gezet met een vrije rol. Ik denk niet dat de verwachtingen hoog zijn omdat ik een jaar niet heb gevoetbald. Het voetballen verleer je niet, maar het kost tijd om conditioneel weer op niveau te komen.''

Ideeën of tips voor deze rubriek? Mail naar: marco.jansen@caiway.nl.