• Rihairo Meulens speelt ONS-rechtsback Denzel Prijor uit en zet VVOG na 17 minuten op een 1-0 voorsprong tegen ONS Sneek: zijn zesde competitiegoal.

    Foto: Peter Pols

Rihairo Meulens: 'Het is een Godswonder dat ik nog voetbal'

HARDERWIJK Rihairo Meulens speelde in de eredivisie voor Vitesse, Roda JC en FC Dordrecht. Dit seizoen mogen de fans van VVOG genieten van zijn voetbalkunsten. De balvaardige spits heeft al veel meegemaakt, in het veld, maar vooral erbuiten. Hij verloor zijn moeder en kreeg een 'tweede kans' na een heftig auto-ongeluk.

Marco Jansen

Hij speelde in de eredivisie en eerste divisie, in Roemenië, Azerbeidzjan en onder Patrick Kluivert voor het nationale team van Curaçao. Nu is Rihairo Meulens (30) op de Strokel te bewonderen en laat het publiek geregeld hoogstandjes zien. Maar het had ook heel anders kunnen zijn.

De Apeldoorner zat nadat zijn contract bij FC Volendam eind juni 2017 afliep zonder club en keek uit naar een nieuw avontuur, toen hij getroffen werd door persoonlijk leed. ,,Mijn moeder ben ik op 14 september na een ziekte verloren. Toen hoefde het voor mij allemaal niet meer. Haar overlijden had zo'n grote impact, dat ik geen zin meer had om een club te zoeken. Door geloof vanuit huis hebben wij steun aan elkaar, maar er blijven momenten dat ik haar echt wel mis. Ik moet dat nog steeds verwerken.''

Via Jaime Bruinier kon hij meetrainen bij VVOG. ,,Jaime zie ik als een broer van mij. Hij is mijn beste vriend en teamgenoot. Hij zei dat het niet goed was om thuis te zitten en vroeg of ik mee wilde trainen, zodat mijn hoofd even afleiding kreeg.''

ONGELUK De Apeldoorner sloot in november aan bij de groep en trainde twee keer per week mee. ,,Ik leerde de spelers kennen en had er wel plezier in.'' Na de laatste training van het jaar op 14 december kreeg Meulens opnieuw een klap te verwerken. ,,Het sneeuwde die dag, overal lag een pak sneeuw. We speelden een kopspel, het was een plezierige training. Toen ik na afloop binnendoor naar huis reed, gebeurde het. Ik was bijna in Apeldoorn toen ik met mijn auto door de gladheid in een slib raakte. Ik belandde op de andere weghelft en zag lichten op mij afkomen. Mijn auto ging schuin en ik raakte de andere auto. Toen ging ik op een boom af en dacht één seconde dat ik dood ging. Ik accepteerde dat het mijn einde was. Maar ik maakte een zwiep zodat ik niet frontaal tegen die boom terechtkwam. Nadat ik merkte dat ik nog leefde, was ik in shock. Twee van mijn nekwervels waren gebroken, maar binnen vijf seconden was ik uit mijn auto. Toen pas voelde ik de pijn en begon ik uit angst te schreeuwen. Het was pikdonker, maar er kwamen mensen helpen. Het is echt een Godswonder dat ik het overleefd heb.''

Via het ziekenhuis in Apeldoorn belandde Meulens in Zwolle, waar hij geopereerd werd en tien dagen moest verblijven. Het duurde vervolgens vier maanden voor hij fysiek en mentaal hersteld was. ,,Fietsen kon ik pas na drie maanden weer. Het was heel heftig. Af en toe voel ik nog wat steken of heb ik hoofdpijn. Maar ik kan voetballen en mag niet klagen. Mensen noemen het bizar dat ik hier zo uitgekomen ben. Ik had van alles kunnen oplopen, bijvoorbeeld inwendige bloedingen. Zelfs toen ik uit de auto stapte, had ik nog een dwarslaesie kunnen krijgen. Gelukkig had ik dat allemaal niet. Maar ik noem het geen geluk; ik weet dat Jezus mij gered heeft en een tweede kans heeft gegeven. God heeft een bepaald plan met mijn leven en dit was een waarschuwing.''

Meulens prijst de rol van VVOG tijdens zijn revalidatie. ,,De spelersgroep stuurde een tegoedbon, van de supporters kreeg ik een pakket en bloemen van het bestuur. Een groot gebaar vanuit de club, terwijl ik pas vijf keer had meegetraind en nog niet eens officieel speler was. Het was de bedoeling om daarover te praten. Mijn vader zei dat ik moest gaan spelen voor een club die mij zo steunde en hielp bij het herstel.''

Meulens heeft zich inmiddels aan het grote publiek getoond. Hij scoorde zes goals, zaterdag tegen ONS Sneek (2-1 winst), maar ook de 1-0 in de met 2-0 gewonnen derby tegen DVS'33. Ook gaf hij in die wedstrijd één van zijn vier assists. ,,In de eredivisie of in het buitenland is de spanning tienmaal hoger, en je speelt in volle stadions, maar ik voelde dat deze wedstrijd ook wat extra's had. De spanning werd door die helikopter van DVS mooi opgebouwd. Ik had er heel veel zin in om me te laten zien tijdens die happening. Van nature ben ik aangever. Ik speelde in het begin veel rechts of links voorin. Toen kwam ik niet zo vaak in scoringspositie. De trainer heeft mij tegen DVS in de spits gezet, wat goed ging. Sindsdien ben ik daar blijven staan. De meeste kansen die ik krijg, gaan er de laatste tijd in.''

LOS LATEN Voor een speler met 230 competitieduels in het betaald voetbal achter zijn naam én negen interlands voor Curaçao, is spelen in de derde divisie wel even wat anders. ,,Amateurvoetbal was in het begin heel erg wennen en dat is het af en toe nog steeds wel. Soms moet je bepaalde dingen gewoon los laten of mee leren omgaan. Ik irriteerde mij soms te snel aan situaties, zoals dat we iets hebben getraind en het in de wedstrijd niet wordt uitgevoerd of anders gaat. Passes die je gewend was vroeger te krijgen. Dan ben ik van binnen teleurgesteld en oogt het vanaf de zijkant dat ik een paar seconden mijn kop laat hangen. Dat moet ik afleren, want daarmee haal ik mezelf ook uit mijn spel. Er wordt hard gewerkt aan de aanvoer. Ik vind het niveau van het positiespel op training wel aardig, het is jammer dat bepaalde spelers in de wedstrijd het vertrouwen missen om een bal te vragen en lekker vrijuit te voetballen.''

Zaterdag tegen ONS Sneek scoorde Meulens de 1-0. Hij draaide weg bij Denzel Prijor en krulde de bal langs de keeper. ,,Het leek op de goal tegen DVS: Thomas Vossebelt speelde de bal in de diepte, ik zette mijn lichaam ertussen en schoot de bal in de hoek binnen. Een goede goal. Het tweede gedeelte van de eerste helft werden we wat meer teruggedrongen, maar de tweede helft zetten we goed druk op de bal. De buitenspelers Caifano Latupeirissa en Mike Ahrens leverden veel arbeid.'' Doordat Desmond Sturing met een prachtig afstandsschot de 2-1 maakte, won VVOG na drie nederlagen weer. ,,Helemaal mooi dat Desmond de winnende maakte. We hadden echt drie punten nodig voor het vertrouwen in het team. Dat hadden we vooraf ook tegen elkaar gezegd. De trainer wil ook dat we leren en stappen maken in het voetbal. Ik probeer mijn team zoveel mogelijk te helpen. Ik heb het tot nu toe goed naar mijn zin, maar ik wil nog niet te ver vooruit kijken. Ik ben nooit een planner geweest en sluit ook nooit zomaar dingen uit. Er kan altijd weer wat op je pad komen en ik weet dat ik het niveau van de Jupiler League nog steeds aan kan.''